IRENE ELORZA: TXANBOLINK-29

Manejarra, manejarrie. Lapurreta.

Non ote daude ondoegi gorde eta orain aurkitu ezin ditudan nire gauzak? Liburu batean

gordetako argazkia, kokozko eta zilarrezko eraztun borobil hura, oraindik iraungi gabe

dagoen pasaportea… non ezkutatu dira? Etxez aldatzen denak badaki bidean zerbait

galduko duela. Beti. Arau unibertsala da. Alferrik da kaxetan pegatinak jartzea, sartutako

materiala zerrendatzea, edo elefantearen pareko memoria izatea: beti faltako da zerbait.

Ondoegi gorde zenuen, galtzeko beldurra zenuelako: orain ondoegi galduta daude. Eta

paradoxak ez dizu bat ere graziarik egiten. Zeren eta (galdu egin delako izango da baina)

galtzen den hori berezia izaten da zuretzat, garrantzitsua, edo esanahiz betea, gutxienez.

Behin eta berriz begiratzen duzu jakineko lekuetan. Ondoren, nekez erabiliko zenituzkeen

gordelekuetan begiratzen hasten zara. Eta emaitza berbera da. Ez duzu ezer ulertzen. Zeure

buruari lapurreta egin bazenio bezala sentitzen zara. Baina lapurra memoriaren godelekurik

ilunenean hain ezkutatuta dago, bai baitakizu sekula ez duzula harrapatuko eta ez dituzula

zure altxor horiek inoiz berreskuratuko.

Zoriak bakarrik lagun zaitzake. Astearte arratsalde batean, esaterako, lagun bati utzi behar

diozun liburu hori hartu, zabaldu, eta orriak azkar batean airatzen hasten zarenean argazki

zaharra aurkitzen duzunean bezala. Edo neguko arropak gordetzerakoan traba egiten dizun

kaxa hori ireki eta hatz luzean janzten zenuen eraztun eder hura berreskuratzen duzunean

bezalaxe. Orduan akordatzen zara poliziek kontrabando-gaiak konfiskatu eta atzemandakoa

telebistaren aurrean aurkezteko egiten dizuten ‘bodegoi’ moduko horiekin. Zure bizitzan

galdu dituzun gauzekin antzeko ‘natura hila’ osatuz gero, zein neurriko mahaia beharko

zenuke? Gauza guztiekin gogoratuko al zinateke, ala batzuk arrotzak izango lirateke bat-batean?

Galdu zirenean zuten esanahia mantenduko al lukete? Urteen ondoren guregana

itzultzen diren gauzak (eta, zergatik ez?, pertsonak, sentimenduak…) behin izan ginenaren

lekukoak dira. Lapur trakets batek utzitako arrastoak.

 

https://www.youtube.com/watch?v=xRBvsp17NAc

(La Intrusa dantza taldea: ‘Best of you’ ikuskizuna. Bilboko Arriaga Antzokia, 2013-11-27)

Maxixatzen da Azkoitiko euskarazko aldizkari bakarra, eta zu bezalako irakurleen babesa behar du aurrera egiteko.


Izan zaitez Maxixatzeneko bazkide